مریضم

میان چاه ظلمت دلم عذاب می شوم
مریضم و دخیل نور آفتاب می شوم

خودم دلیل این همه جدایی و مصیبتم
خودم برای دیدن شما حجاب می شوم

همیشه از گناه بی شمار خویش غافلم
ولی فریب خورده ی کمی ثواب می شوم

توکلم بدون یاد تو ضعیف می شود
تو را ز یاد می برم پر اضطراب می شوم

برای تحبس الدعا شده کمی دعا کنید
اگر مرا دعا کنید، مستجاب می شوم

به گنبد علی قسم اگر به من نجف دهی
تُرابِ پای زائران بوتراب می شوم

کنار دیگران به خود چقدر فخر می کنم
برای روضه آمدن که انتخاب می شوم

چهل شبانه روز خرج حاجتم نمی کنم
دو بیت روضه خوانِ اصغر و رباب می شوم¹

بس است سینه ی مرا چقدر چنگ می زنی؟!
بس است اصغرم که از خجالت آب می شوم

عزیز تشنه ام کمی به مادرت نگاه کن
ببین چگونه از غریبی ات کباب می شوم
 

شاعر : محمد جواد شیرازی


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.