“‌ چیز زیادے از خودم باقے نماندہ است”


 گاهے دلت میگیرد اما نـہ از ڪسے
  
 نـہ از چیزے 

 تنها از خودت
  
 براے وقف ڪردن بیش از حَدت براے ڪسانے ڪـہ لایقِ “همه” ات نبودند…

  
 ڪـہ در جوابِ بدے هایشان تنها لبخند زدے ڪـہ مبادا اخمِ ڪوچڪے از تو دلشان را بلرزاند…

  
 ڪـہ خوبے هایشان را آنقدر بزرگ ڪردے ڪـہ بـہ باور خوبے مطلق برسند

  
 ڪـہ هے ندیدہ گرفتے و گذشتی

  
 و حالا وقتے با چشمے پر از سوال بـہ آینـہ نگاـہ میڪنے تنها بـہ یڪ جواب میرسے

  
 “‌ چیز زیادے از خودم باقے نماندہ است”


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.